[Αζινλίκτσα – Τεύχος: 61 - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010]
Γιώργος Δούδος
[Επειδή πολλή συζήτηση γίνεται στον τόπο μας και στην υπόλοιπη Ευρώπη από ανθρώπους ξένους προς το Ισλάμ, που δεν κρύβουν την προκατάληψή τους έως και την εχθρότητά τους γι’ αυτήν την παράδοση που ακολουθούν περισσότεροι από 1.500.000.000 άνθρωποι στον πλανήτη. Επειδή η αμφισβήτηση του Ισλάμ γίνεται κυρίως μέσα από την αμφισβήτηση της αξίας της Σαρία, δηλαδή του συνόλου των κανόνων που ρυθμίζουν την προσωπική και την κοινοτική ζωή των Μουσουλμάνων, βρήκα πολύ ενδιαφέρον το άρθρο που μετέφρασα και σας παραθέτω. Βέβαια αναφέρεται σε συνθήκες που σχετίζονται με τις Η.Π.Α., αλλά ο προβληματισμός της αμφισβήτησης της Σαρία είναι όμοιος και στον τόπο μας, όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ο τίτλος του άρθρου είναι μετάφραση του τίτλου της συγγραφέως «The Idiocy of the Anti-Sharia Crowd» και δεν είχαν λόγους να τον αλλάξω. Γ. Δούδος]
Για εκείνους που αποδέχονται τους ηλίθιους ισχυρισμούς ότι η Σαρία υφέρπει μέσα στην αμερικανική κοινωνία και αναρωτιούνται ποιος υπεραμύνεται του Ισλάμ, νομίζω ότι η απάντηση είναι ολοφάνερη. Οι Δυτικοί εξτρεμιστές είναι τώρα οι νέοι αεροπειρατές του Ισλάμ. Έχουν υιοθετήσει τη γλώσσα των ισλαμιστών τρομοκρατών, έχουν ερμηνεύσει τις διδασκαλίες του προφήτη Μωάμεθ, ας το σκεπάζει η ειρήνη, με ένα τρόπο που δεν μπορεί να γίνει δεκτός από τους Μουσουλμάνους και το «κερασάκι» είναι, πως χρησιμοποιούν απόψεις της Σαρία που προσφέρουν ερμηνείες στο απόλυτο κενό.
Μπορεί να υπάρχουν Μουσουλμάνοι που πιστεύουν ότι ο Οσάμα Μπιν Λάντεν έχει διαστρεβλώσει το πραγματικό νόημα του Ισλάμ, αλλά ο Newt Gingrich1, ο Geert Wilders2 και οι δουλοπρεπείς συκοφάντες τους Robert Spencer3 και Pamela Geller4 έχουν κάνει την Αλ Κάιντα να μοιάζει με ερασιτέχνες στην τέχνη της οπτικής απάτης.
Πρόσφατα, ένα περίεργο έντυπο με τίτλο «Σαρία: Η απειλή για την Αμερική» εκδόθηκε από το ‘Κέντρο για την Πολιτική Ασφάλειας’ που εδρεύει στην πρωτεύουσα Washington. Το ‘Κέντρο για την Πολιτική Ασφάλειας’ ισχυρίζεται πως είναι μια μη κομματική ομάδα, αλλά η έκθεση των 352 σελίδων που έχει κυκλοφορήσει φανερώνει ότι οι συγγραφείς της είναι υπερσυντηρητικοί. Οι στόχοι της έκθεσης είναι να εξηγήσει πώς οι Μουσουλμάνοι συνωμοτούν για να πετύχουν μια νέα τοποθέτηση της νομολογίας των αμερικανικών δικαστηρίων και τροποποίηση του Συντάγματος των ΗΠΑ σχετικά με την Σαρία. Ωστόσο, δεν αναφέρεται να ζητήθηκε η γνώμη ενός Μουσουλμάνου ή μη Μουσουλμάνου επιστήμονα στον τομέα των Ισλαμικών Σπουδών. Ενώ μόνο ένας από τους 19 συντάκτες της έκθεσης ισχυρίζεται ότι έχει ένα πτυχίο στη θεολογία. Οι βιογραφικές πληροφορίες ως προς αυτόν τον συντάκτη όμως, δεν κάνουν καμια απολύτως αναφορά για το τι είδους είναι το πτυχίο του. Υποθέτουμε ότι σύμφωνα με τα δικά τους λόγια πρέπει να τους θεωρήσουμε σαν ειδικούς εμπειρογνώμονες.
Αυτοί οι αυτοαποκαλούμενοι ειδικοί αγνοούν τις αρχές της Σαρία που καθιστούν τις ισλαμικές αξίες συμβατές με τις δημοκρατικές κοινωνίες. Πράγματι, βρίσκουμε τις αρχές της Σαρία τόσο σε διατάξεις του Συντάγματος των ΗΠΑ, όσο και στη ‘Διακήρυξη των Δικαιωμάτων’ (Bill of Rights)5, ένα σημαντικό κείμενο της Δύσης που χρονολογείται περισσότερο από μια χιλιετία. Οι αρχές της Σαρία διασφαλίζουν την ελευθερία της θρησκείας, διακηρύττουν τη διαφύλαξη της ανθρώπινης ζωής και της οικογένειας, εγγυώνται την παροχή εκπαίδευσης, ενώ επιδιώκουν επίτευξη οικονομικής ασφάλειας και δικαιοσύνης μέσω του εμπορίου.
Η έκθεση που σχολιάζουμε αντί να επικεντρώσει το ενδιαφέρον της στα κοινά σημεία ανάμεσα στη Σαρία και στις αμερικανικές αξίες, δίνει ιδιαίτερη έμφαση σε ένα έγγραφο χώρο που συντάχθηκε πριν 19 χρόνια από τη ‘Μουσουλμανική Αδελφότητα’ και φέρεται να αποσκοπεί στην εφαρμογή της Σαρία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν και οι συγγραφείς δίνουν μεγάλη βαρύτητα σε αυτό το έγγραφο, οι περισσότεροι Αμερικανοί Μουσουλμάνοι αντιμετωπίζουν τη ‘Μουσουλμανική Αδελφότητα’ εντελώς αφηρημένα, με ελάχιστο ενδιαφέρον στη ζωή τους. Η έκθεση αδυνατεί να απαντήσει στο ερώτημα, πώς η ‘Μουσουλμανική Αδελφότητα’, που αγωνίζεται για την αξιοπιστία της σε μουσουλμανικές χώρες, μπορεί να αποκτήσει βάση στην μικρή πόλη Podunk της πολιτείας του Idaho.
Η έκθεση πραγματεύεται έξυπνα τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της Σαρία: λιθοβολισμούς, ακρωτηριασμούς, μαστιγώσεις και «taqiyya». «Taqiyya», σύμφωνα με τους Δυτικούς εξτρεμιστές σημαίνει ότι οι Μουσουλμάνοι μπορούν να εξαπατούν ατιμώρητοι για να κρύψουν την αληθινή επιδίωξή τους για παγκόσμια κυριαρχία. Οφείλω να ομολογήσω ότι αυτή είναι μια έξυπνη τακτική, γιατί ο καθένας μπορεί να πιστέψει αυτή την ανοησία και να αγνοήσει εύκολα σαν ψέμα οποιοδήποτε επιχείρημα της μουσουλμανικής πλευράς που είναι αντίθετο στις απόψεις των Δυτικών εξτρεμιστών. Είναι ενδιαφέρον ότι οι «Robert Spencers» του κόσμου επιμένουν πως έχουμε χρέος να καταδικάζουμε την τρομοκρατία και συγχρόνως να αποκηρύξουμε τη Σαρία. Η θέση τους είναι ότι όλοι οι Μουσουλμάνοι είναι ψεύτες, αλλά τίθεται το ερώτημα, από ποιο σημείο ξεκινά αυτή η μάταιη αντιπαλότητα;
Η «taqiyya» αναφέρεται σε ένα περιστατικό στο Κοράνιο, σύμφωνα με το οποίο ένας άνδρας είχε αποκρύψει την θρησκευτική πίστη του όταν είχε υποβληθεί σε βασανιστήρια και πιεζόταν βάναυσα να αποκηρύξει το Ισλάμ. Αν κάτι μας έχει διδάξει η πρόσφατη ιστορία είναι ότι ο καθένας μας θα έλεγε ψέματα αν αντιμετώπιζε την απειλή βασανιστηρίων. Αλλά είναι δύσκολο να γίνει δεκτό πως από τα συμφραζόμενα του παραπάνω περιστατικού που ιστορείται στο Κοράνιο οικοδομήθηκε το θεμέλιο μιας ισλαμικής στρατηγικής για την επιβολή της Σαρία!
Το ‘Κέντρο για την Πολιτική Ασφάλειας’ θέλει να κάνει τους Αμερικανούς να πιστέψουν ότι οι λιθοβολισμοί και οι ακρωτηριασμοί τους ‘περιμένουν στη γωνία’. Η έκθεση δεν μπορεί να εξηγήσει ικανοποιητικά γιατί οι λιθοβολισμοί είναι τόσο σπάνιοι και οι δρόμοι της Σαουδικής Αραβίας και του Ιράν δεν είναι γεμάτοι από ενόπλους ληστές.
Το Κοράνιο δεν αναφέρει τον λιθοβολισμό ως τρόπο εκτέλεσης ποινής και υπάρχουν αντικρουόμενες ερμηνείες όσον αφορά την ανάμιξη του Προφήτη στην εφαρμογή του. Η πιο κοινή ερμηνεία αφορά μια γυναίκας που κρίθηκε ένοχη σε υπόθεση μοιχείας με επιπτώσεις σε ένα παιδί. Είχε γίνει στην κυριολεξία βάρος στον Προφήτη Μωάμεθ, ας τον σκεπάζει η ειρήνη, επί χρόνια, ζητώντας να ξεπλύνει τις αμαρτίες της με μια θανατική καταδίκη. Αυτός αρνήθηκε να ικανοποιήσει την απαίτησή της, αλλά όταν δεν μπορούσε πλέον να βρει μια δικαιολογία για να την στείλει μακριά σε άλλο τόπο, απρόθυμα συμφώνησε να την τιμωρήσει. Γιατί οι μη Μουσουλμάνοι «ειδικοί» επί της Σαρία παραλείπουν να αναφέρουν είναι ότι ο λιθοβολισμός ενός προσώπου που διαπράττει μοιχεία απαιτεί να βεβαιώνεται το γεγονός από τέσσερις αυτόπτες μάρτυρες της πράξης της σεξουαλικής επαφής. Αυτή η ανέφικτη απαίτηση απόδειξης είναι σχεδόν αδύνατο να εκπληρωθεί. Και είναι αλήθεια τούτο. Έχει προβλεφθεί για λόγους προληπτικούς και δεν αναφέρεται σε πραγματική επιβολή τιμωρίας. Καταγγελίες για μοιχεία είναι εύκολο να γίνουν, αλλά σχεδόν αδύνατο να αποδειχθούν. Η Σαρία καθιστά την επιβολή της ποινής του λιθοβολισμού εξαιρετικά απίθανη να εφαρμοσθεί.
Η απειλή της ιρανικής κυβέρνησης να προκαλέσει με λιθοβολισμό το θάνατο της Sakineh Mohammadi Ashtiani μετά την καταδίκης για μοιχεία δεν βασίστηκε στις καταθέσεις τεσσάρων αυτοπτών μαρτύρων αλλά σε μια δικαστική αρχή αποφασισμένη να προκαλέσει φόβο και τρόμο στον ιρανικό πληθυσμό. Αυτή η ενέργεια της κυβέρνησης του Ιράν δεν είναι Σαρία!
Το αντι-μουσουλμανικό στοιχείο επικεντρώνει την προσοχή σε αμφίβολα παραδείγματα, ότι η Σαρία έχει διεισδύσει στο δυτικό δικαστικό σύστημα. Το 2009, ένας δικαστής στο New Jersey απέρριψε την αίτηση μιας Μουσουλμάνας για την έκδοση κατασταλτικής διάταξης εναντίον του εν διαστάσει συζύγου της, επειδή ο βάναυσος σύζυγος ακολουθούσε στη συμπεριφορά του τις μουσουλμανικές πεποιθήσεις του. Μια παρόμοια περίπτωση εμφανίστηκε στη Γερμανία, κατά την οποία ένας δικαστής είχε παραθέσει στην απόφασή του τα εδάφια του Κορανίου 4:34, που επιτρέπουν στους συζύγους να χτυπήσουν τις συζύγους τους. Τα ανώτερα δικαστήρια ανέτρεψαν τις προηγούμενες αποφάσεις στέλνοντας προς κάθε κατεύθυνση ένα σαφές μήνυμα ότι οι κανόνες δικαίου της πολιτείας καθιστούν ανενεργείς τις θρησκευτικές αρχές.
Ένα άλλο παράδειγμα υφέρπουσας Σαρία στην κοινωνία, σύμφωνα με τις πεποιθήσεις της μάζας που εναντιώνεται στους Μουσουλμάνους, είναι η χρήση των ρυθμίσεων της Σαρία που προβλέπεται από ιδιωτικά συμφωνητικά διαιτησίας σε οικογενειακές και αστικές υποθέσεις. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι Μουσουλμάνοι συμφωνούν εκ των προτέρων να αποδεχθούν και να εφαρμόσουν μιαν απόφαση που θα ληφθεί από μια ομάδα ηγετών της κοινότητας. Αυτή η μέθοδος απονομής της δικαιοσύνης, είναι σχεδόν πανομοιότυπη με τη δικαιοδοσία των Beth Din που λειτουργούν στις ισραηλιτικές κοινότητες περισσότερο από έναν αιώνα, και επιτρέπεται στην Αγγλία στα πλαίσια εφαρμογής του Νόμου περί Διαιτησίας του 1996. Η θέση της Σαρία εκτός νόμου στις περιπτώσεις διαιτησίας θα υποχρεώσει επίσης τις κυβερνήσεις να απαγορεύσουν τη δικαιοδοσία των Beth Din μεταξύ των Ιουδαίων και τις διοικητικές ακροάσεις διαιτησίας που απολαμβάνουν οι ιδιωτικές επιχειρήσεις και δημόσιοι φορείς στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο το δικαστικό σύστημα θα καταρρεύσει κάτω από τις δεκάδες χιλιάδες επί πλέον οικογενειακές και αστικές υποθέσεις που θα προστεθούν στις δικασίμους τους και θα υποχρεώσει τους πολίτες να ξοδεύουν την ημέρα τους στο δικαστήριο.
Δεν υπάρχει πιο ανησυχητικό ενδεχόμενο από την έκδοση εκ μέρους των δικαστών εσφαλμένων αποφάσεων, κάτι που θα προκαλέσει στους δυτικούς έλλειψη εμπιστοσύνης στους δικούς του νόμους και στο σύνταγμά τους. Η εφαρμογή της Σαρία είναι αδύνατη και είναι ένα απόμακρο ενδεχόμενο το να γίνει μια νέα συνταγματική τροποποίηση.
Ως μουσουλμάνα τηρώ τη Σαρία στην προσωπική μου ζωή. Ωστόσο, δεν βλέπω κανένα να επιβάλλει σε άλλον την εφαρμογή της, ειδικά αν ζουν σε μια μη μουσουλμανική χώρα. Προσωπικά δεν αφιερώνω τη ζωή μου στην πρόοδο της Σαρία, ενώ ζω ή ταξιδεύω στη Δύση. Αλλά επίσης δεν αντιπροσωπεύω τους Μουσουλμάνους στη Δύση. Ζω όμως τη ζωή μου ελεύθερα σύμφωνα με τις αρχές των θρησκευτικών καθηκόντων μου. Σέβομαι την ανθρώπινη ζωή, επιδιώκω να απολαμβάνω μια ικανοποιητική εκπαίδευση, παραμένω πιστή στην οικογένειά μου και να εργάζομαι σκληρά για να κερδίσω ένα αξιοπρεπές εισόδημα. Όταν ακούω ανθρώπους να λένε ότι οι Μουσουλμάνοι δεν συμμερίζονται τις αμερικανικές και τις βρετανικές αξίες, έχω την αίσθηση ότι θα ήταν δύσκολο να απορρίψουν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα που η Σαρία μοιράζεται με τις δημοκρατικές χώρες.
Φυσικά, οι μη Μουσουλμάνοι μπορούν να έχουν λόγο να μην πιστέψουν ούτε μια λέξη από όσα γράφω. Αυτό μπορεί να είναι η δική μου άποψη για το τί είναι η «taqiyya».
Της Αμερικανίδας Δημοσιογράφου
Sabria Jawhar
Δημοσιεύθηκε στις 19/10/2010 στο Huffingtonpost.com
1. Newt Gingrich. Αμερικανός πολιτικός, στέλεχος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Υπήρξε ο πρώτος προβεβλημένος πολιτικός στις Η.Π.Α. που χαρακτήρισε τη Σαρία επικίνδυνη για την αμερικανική ελευθερία.
2. Geert Wilders. Ολλανδός πολιτικός και ηγέτης του «Κόμματος της Ελευθερίας». Έχει ηγηθεί καμπάνιας για να σταματήσει η «ισλαμοποίηση των Κάτω Χωρών».
3. Robert Spencer. Αμερικανός συγγραφέας και blogger. Έχει γράψει άρθρα και βιβλία σχετικά με το Ισλάμ και την ισλαμική τρομοκρατία. Είναι δημιουργός του blog ‘Jihad Watch’.
4. Pamela Geller. Συγγραφέας, blogger και ακτιβίστρια. Μαζί με τον Robert Spencer έχει ιδρύσει την κίνηση ‘Stop Islamization of America’.
5. Bill of Rights. Διακήρυξη του Κοινοβουλίου της Αγγλίας το 1689 με το οποίο για πρώτη φορά τέθηκε φραγμός στα μέχρι τότε απόλυτα δικαιώματα του μονάρχη απέναντι στους υπηκόους του.
