Mετά από τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού κου Παπανδρέου τη Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου, το δημοψήφισμα μπήκε αίφνης στην πολιτική μας ζωή. Αν και στην πραγματικότητα το ελληνικό Σύνταγμα προβλέπει τον θεσμό αυτό, ωστόσο στην Ελλάδα έχει να διεξαχθεί δημοψήφισμα από το έτος 1974, όπου ο ελληνικός λαός ερωτήθη: «βασιλευόμενη ή αβασίλευτη δημοκρατία;». Μαζί με την αναφορά δια στόματος του Πρωθυπουργού όρων όπως ελεγχόμενη χρεοκοπία, ο όρος δημοψήφισμα εισήλθε πλέον στην πολιτική μας ζωή.
Στα πλαίσια της ομιλίας που πραγματοποίησε ο Πρωθυπουργός κος Παπανδρέου στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, δήλωσε ότι οι αποφάσεις που ελήφθησαν στη σύνοδο κορυφής ηγετών κρατών που έλαβε χώρα στις Βρυξέλλες στις 27 Οκτωβρίου, οδηγούν στη διενέργεια δημοψηφίσματος. Ο Υπουργός Οικονομίας, Ευάγγελος Βενιζέλος δήλωσε ότι το δημοψήφισμα θα διεξαχθεί τον Ιανουάριο του 2012.
Είναι όμως η επιλογή του Πρωθυπουργού περί διενέργειας δημοψηφίσματος ορθή; Ή για να το θέσουμε διαφορετικά, τι επιφυλάσσει για την Ελλάδα η επόμενη ημέρα μετά το δημοψήφισμα; Και τέλος, σύμφωνα με τις τελευταίες αναλύσεις, ποια είναι η πολιτική λύση που θα πρέπει να επιτευχθεί για να δοθεί ένα τέλος στην αρνητική πορεία της Ελλάδας; …
Όλα αυτά τα ερωτήματα τα θέσαμε στον σύμβουλο μας Δρ. Ιμπράμ Ονσούνογλου.
Ιδού οι απαντήσεις του κου Ονσούνογλου:
Αυτό που επιθυμεί στην πραγματικότητα η κυβέρνηση είναι να προσφύγει στις κάλπες χωρίς να διεξαγάγει εκλογές!
Το δημοψήφισμα είναι ένας καλός θεσμός, ωστόσο το θέμα του δημοψηφίσματος είναι αμφίλογο. Η ερώτηση που θα τεθεί θα είναι παραδείγματος χάριν, αποδέχεσθε ή όχι την πρόσφατη συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου περί κουρέματος των χρεών της Ελλάδας; Ή μήπως θα τεθεί το ερώτημα: δραχμή ή ευρώ;
Στην πραγματικότητα το ερώτημα που θα τεθεί στα πλαίσια του δημοψηφίσματος δεν έχει καθοριστεί. Βέβαια, προσωπικά δεν πιστεύω ότι θα τεθεί το ερώτημα δραχμή ή ευρώ; Η κυβέρνηση όμως θα προσπαθήσει να κατευθύνει την κατάσταση προς αυτήν την κατεύθυνση.
Αυτό που στην πραγματικότητα θέλει η κυβέρνηση, είναι να πάρει απάντηση στο ερώτημα: με θέλετε στην διακυβέρνηση ή όχι; Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος θα αξιολογηθούν με αυτόν τον τρόπο. Όποια και αν είναι η ερώτηση που θα τεθεί στο δημοψήφισμα, το ερώτημα που ζητείται να απαντηθεί στην πραγματικότητα, μετά από την πρόσφατη αύξηση των διαμαρτυριών εναντίον της κυβέρνησης, είναι: με θέλετε ή όχι στην κυβέρνηση; Αυτή την απάντηση αναζητά ο Πρωθυπουργός κος Παπανδρέου. Τοιουτοτρόπως, ζητά την έγκριση του ελληνικού λαού με τρόπο που μοιάζει με εκλογές, αλλά δεν είναι εθνικές εκλογές. Το θέμα που θα πρέπει ωστόσο να συζητηθεί στο σημείο αυτό θα πρέπει να είναι αν το δημοψήφισμα αυτό θα αποβεί θετικό για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Βέβαια, δεν είναι ανάγκη να είμαστε και μάντεις για να προβλέψουμε ότι το αποτέλεσμα θα είναι αρνητικό.
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, δείχνουν ότι το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ είναι σήμερα 14% ενώ της Νέας Δημοκρατίας 22%. Είναι δυνατόν σε δημοσκόπηση που θα διεξαχθεί μετά από δύο μήνες το 14% του ΠΑΣΟΚ, να ανέλθει στο 50%; Το πρώτο ερώτημα που τίθεται είναι αυτό, την ώρα που όλοι μπορούμε από τώρα να εικάσουμε ότι το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να συγκεντρώσει το 50%.
Συνεπώς, όποιο και να είναι το ερώτημα που θα τεθεί στο δημοψήφισμα, το αιτούμενο είναι ουσιαστικά η έγκριση ή μη της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Αυτή θα είναι η υφέρπουσα ερώτηση. Όποιος και να είναι ο τρόπος που θα διατυπωθεί, η πορεία προς το δημοψήφισμα θα ορισθεί τοιουτοτρόπως και έτσι θα αξιολογηθεί και το αποτέλεσμα. Για το λόγο αυτό, είναι σίγουρο ότι το ΠΑΣΟΚ θα ηττηθεί.
Τα ψόφια ψάρια τα παρασέρνει το ρεύμα…
Η κυβέρνηση λοιπόν δεν βλέπει την πανωλεθρία που θα υποστεί; Τη βλέπει, όλοι τη βλέπουν, είναι δυνατόν να μην την βλέπει η κυβέρνηση;
Κάποιοι διοικούντες ίσως και να μην βλέπουν αυτά που βλέπουν όλοι οι άλλοι. Μπορεί βέβαια και να φέρονται σαν να μην τα βλέπουν. Η μέθοδος αυτή ίσως να είναι και ένας τρόπος παραίτησης από την άσκηση εξουσίας. Διότι τα αρνητικά αποτελέσματα του δημοψηφίσματος θα οδηγήσουν σε πρόωρες εκλογές.
Φυσικά και κατά την περίοδο αυτή, δεν θα μπορούν να γίνουν και οι αναγκαίες οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Διότι το περί ου ο λόγος δημοψήφισμα και οι μετά το δημοψήφισμα εκλογές, θα διακόψουν την εφαρμογή των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων που έπρεπε να γίνουν άμεσα. Και η υπάρχουσα κατάσταση θα δυσχεράνει ακόμη περισσότερο.
Η οικονομία βρίσκεται όμως σε τόσο άσχημη κατάσταση που φαίνεται αδύνατο να ανακάμψει. Ο Πρωθυπουργός κος Παπανδρέου, ίσως να σκέφτεται αυτό που θα συμβεί εάν η κατάσταση της οικονομίας δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο. Διότι παρά το κούρεμα του χρέους κατά 100 δις ευρώ, η οικονομική κρίση θα συνεχιστεί την προσεχή περίοδο, ιδιαίτερα το 2012, η πολιτική σύσφιξης θα σκληρύνει ακόμη περισσότερο, η ύφεση θα εντατικοποιηθεί, οι μισθοί θα πέσουν και οι απολύσεις θα φθάσουν σε πολύ υψηλά επίπεδα. Συνεπώς θα μπορούσε να ειπωθεί και το εξής για την εν λόγω κατάσταση: Τα ψόφια ψάρια τα παρασέρνει το ρεύμα…
Ξεκινά για την Ελλάδα περίοδος πολιτικής αστάθειας
Εφόσον όπως και να’ χει χρεοκοπήσαμε, ο Γιώργος Παπανδρέου μπορεί να σκέφτεται όπως και ο Κώστας Καραμανλής: «Εφόσον δεν μπορώ να ανταπεξέλθω, επιλέγω τη διενέργεια δημοψηφίσματος, ως μέθοδο παραίτησης από την εξουσία».
Γιατί και ο Καραμανλής με τις πρόωρες εκλογές μήπως δεν παραιτήθηκε από την εξουσία; Μάλιστα, επρόκειτο για παραίτηση. Όλοι έλεγαν ότι θα χάσει τις εκλογές. Παρόλα αυτά, ο Καραμανλής προχώρησε σε πρόωρες εκλογές. Φαίνεται ότι ο Παπανδρέου ακολουθεί τα χνάρια του Καραμανλή.
Εν τω μεταξύ, ο ηγέτης της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνης Σαμαράς, φαίνεται ιδιαίτερα πρόθυμος να γίνει Πρωθυπουργός. Το αν θα γίνει ή όχι Πρωθυπουργός δεν είναι εμφανές, η ΝΔ όμως κατά πάσα πιθανότητα θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους.
Εν πάση περιπτώσει, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ξεκινά για την Ελλάδα μια περίοδος πολιτικής αστάθειας. Τα επόμενα χρόνια θα δούμε ότι θα γίνονται συχνά πρόωρες εθνικές εκλογές.
Από την άλλη πλευρά, και να ανέλθει ο Σαμαράς στην εξουσία, δεν θα μπορέσει να πραγματοποιήσει αυτά που υποσχέθηκε. Όποιο πρόγραμμα και αν εφαρμόσει, δεν είναι δυνατόν να διορθώσει την οικονομία σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Συνεπώς, οι αντιδράσεις που υπάρχουν τώρα εναντίον του Παπανδρέου, θα υπάρχουν και αργότερα εναντίον του Σαμαρά. Μετά από δύο μήνες από της αναρρήσεως της ΝΔ στην εξουσία, οι διαμαρτυρίες θα ξεκινήσουν και ούτε και αυτή η κυβέρνηση θα μπορέσει αντέξει σε αυτές τις διαμαρτυρίες.
Η ορθότερη κίνηση είναι η θέσπιση κυβέρνησης εθνικής ενότητας!
Επιστρέφοντας στη σημερινή κατάσταση, βλέπουμε ότι η κυβέρνηση βρίσκεται μπροστά σε αδιέξοδο. Η αλήθεια είναι ότι όλα τα πολιτικά κόμματα, όλο το πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας, βρίσκεται σε αδιέξοδο. Για το λόγο αυτό, η πιο ορθή λύση, θα είναι η θέσπιση κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Οποιαδήποτε λύση πέραν αυτής, θα οδηγήσει την Ελλάδα σε μεγαλύτερο αδιέξοδο. Θα πρέπει όλα τα πολιτικά κόμματα να ανακοινώσουν ενώπιον του λαού ότι θα διαχειριστούν από κοινού την οικονομική κρίση. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα αποφευχθεί η κοινωνική έκρηξη. Σε διαφορετική περίπτωση, όποια και αν είναι η κυβέρνηση και όποιο κι αν είναι το είδος των εκλογών που θα την αναδείξουν στην εξουσία, οι κοινωνικές εκρήξεις θα συνεχίσουν ως έχουν.
Το πρόβλημα αυτό δεν έχει σχέση με τις δυνατότητες της κυβέρνησης
Εάν προσέξουμε, όσο περισσότερο χαμηλώνει το βιοτικό επίπεδο της ελληνικής κοινής γνώμης, τόσο περισσότερο αυτή αντιδρά και κατηγορεί την κυβέρνηση. Ωστόσο, υπάρχει κάτι που δεν έχει γίνει κατανοητό: Το εν λόγω πρόβλημα δεν συνδέεται με τις ικανότητες της κυβέρνησης. Βρισκόμαστε εν μέσω μιας τρομακτικής οικονομικής κρίσης, τη βαρύτητα της οποίας δεν έχει καταλάβει ο ελληνικός λαός, ιδιαίτερα κάποια τμήματα αυτού. Συνεπώς θα πρέπει να θεσπιστεί μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, που θα σταθεί ενώπιον του ελληνικού λαού και θα πει την αλήθεια. Μόνο με τον τρόπο αυτό, μπορούν να εφαρμοσθούν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, να ληφθούν τα μέτρα εκείνα που είναι απαραίτητα για την οικονομική ανάκαμψη και να επιβραδυνθούν με τον τρόπο αυτό οι κοινωνικές εκρήξεις.
Χρησιμοποιώντας ένας όρο που χρησιμοποιείται στη Δυτική Θράκη για να περιγράψω την κατάσταση, το βιοτικό μας επίπεδο για τα επόμενα δέκα χρόνια, θα επιδεινωθεί λίγο-λίγο (Σ.τ.Μ: çentik çentik). Πραγματικά, εάν σταματήσουμε την πτώση του αυτή σε ένα επίπεδο όπως αυτό της Βουλγαρίας, εγώ θα θεωρώ εαυτόν ευτυχισμένο…
Ιμπράμ Ονσούνογλου-31 Οκτωβρίου 2011
