O πρόεδρος του Μειονοτικού Εκπαιδευτικού και Πολιτιστικού Συλλόγου Σετσέκ, Αλή Πεντζάλ, με μια ανακοίνωσή του στον Τύπο, δήλωσε ότι σχετικά με την βρύση Μεχμέτ Χιλμή την οποία θέλησαν να κάνουν το 2009, θα τον βγάλουν για πέμπτη φορά ενώπιον της δικαιοσύνης τον Μάρτιο του 2012.
Η Ανακοίνωση έχει ως ακολούθως:
Προς τον πολύτιμο Τύπο της Μειονότητας,
Όπως φαίνεται και στα έγγραφα τα οποία σας έχω αποστείλει από το 2009, αφότου είχα εκλεγεί πρόεδρος στον σύλλογο ΣΕΤΣΕΚ και μετά, αν είναι γραφτό την 1η Μαρτίου 2012 με βγάζουν για πέμπτη φορά ενώπιον της δικαιοσύνης.
Όπως και εσείς γνωρίζετε, το 2009 αποφασίσαμε να επιδιορθώσουμε μια παλιά βρύση που βρίσκονταν στην περιοχή του ΣΕΤΣΕΚ. Επιδιορθώνοντας την υπάρχουσα παλαιά βρύση τότε της δώσαμε και μια ονομασία. Παρά το γεγονός ότι στην περιοχή υπάρχουν εκατοντάδες παρόμοιες βρύσες και παρά το ότι εμείς οι Μουσουλμάνοι σύμφωνα με την ισλαμική πίστη κατέχουμε τον πολιτισμό να κατασκευάζουμε βρύσες στις άκρες των δρόμων, η βρύση αυτή που έγινε με τον μόχθο των κατοίκων της περιοχής και τις δικιές μας προσπάθειες γκρεμίστηκε στις 24 Ιουλίου με μια ξαφνική απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας της περιόδου εκείνης. Εμείς πιστεύουμε ότι τέτοιου είδους βρύσες που προσφέρουν το νερό τους σε κάθε άτομο της κοινωνίας και σε κάθε ζωντανό οργανισμό δεν βλάπτουν κανένα. Έλα, όμως, που η βρύση γκρεμίστηκε και από τότε η δικαιοσύνη δεν μας άφησε σε ησυχία. Πρώτα με την αγωγή που έκανε σε βάρος μας η Διεύθυνση Δασών Κομοτηνής επειδή κατασκευάσαμε βρύση χωρίς άδεια, παρουσιαστήκαμε ενώπιον της δικαιοσύνης στο Μονομελές Δικαστήριο Σαπών στις 27/9/2010. Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν αθωωτική επειδή φάνηκε ότι δεν είχαμε προκαλέσει ζημιά στην δασική έκταση. Με την σε βάρος μας αγωγή που έκανε για την ίδια υπόθεση η Πολεοδομία του Διδυμοτείχου, με το αιτιολογικό ότι δημιουργήσαμε βρύση χωρίς να έχει παρθεί άδεια, παρουσιαστήκαμε ενώπιον του δικαστή στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ορεστιάδας στις 19/11/2010. Η απόφαση του δικαστηρίου, το οποίο είχε κρίνει ότι δεν υπήρχε υστεροβουλία και λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων ήταν απαλλακτική. Η δικαστική αυτή διαδικασία δυστυχώς συνεχίζεται και πάλι καλούμαστε για το ίδιο θέμα από την Πολεοδομία Κομοτηνής στις 28/11/2011 να παρουσιαστούμε ενώπιον του δικαστή με το αιτιολογικό ότι κατασκευάσαμε βρύση χωρίς άδεια. Όπως βλέπετε η υπόθεση της βρύσης εκείνης, που όπως όλες οι άλλες βρύσες που υπάρχουν εξυπηρετεί χωρίς να αποβλέπεται σε καμία διάκριση χρώματος, φυλής, θρησκείας και κάθε ζωντανού οργανισμού, δεν λέει να τελειώσει με κανένα τρόπο.
Η δικαστική αυτή πορεία δεν περιορίζεται μόνο σ’ αυτό. Μέσα στο 2010, ύστερα από δύσκολες και μακρόχρονες επαφές με την βοήθεια της Γενικής Γραμματέας κυρίας Θεοδώρας Κόκλα, στην θέση της βρύσης που γκρεμίστηκε στην περιοχή του ΣΕΤΣΕΚ έγινε μια άλλη που παρόμοιά της δεν υπάρχει. Παράλληλα είχαν βγάλει και μια άδεια για επισκευή υπόστεγου 43 μέτρων που ήταν αναγκαίο για την περιοχή εκεί στο ΣΕΤΣΕΚ. Ύστερα από μια δύσκολη και δύσβατη πορεία έγιναν και τα υπόστεγα αυτά των 43 μέτρων. Ωστόσο, στην άλλη όψη της υπόθεσης, εμείς πάλι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την δικαιοσύνη. Παρά το γεγονός ότι με χίλιες δυο δυσκολίες δόθηκε επίσημη άδεια στην κοινότητα του Κέχρου για την κατασκευή του υπόστεγου, η δικαιοσύνη δεν μας άφησε σε ησυχία. Με το αιτιολογικό ότι δίχως άδεια έχω δώσει εντολή να γίνει το υπόστεγο βγαίνω ενώπιον του δικαστή στο Μονομελές Δικαστήριο του Σουφλίου στις 06/12/2011 και στο Πολυμελές της Κομοτηνής την 01/03/2012. Όπως βλέπετε και εσείς, η δικαστική αυτή πορεία μας έχει φέρει σε δύσκολη κατάσταση και υλικά και ψυχικά. Δυστυχώς και να κινούμαστε αλλά και να μην κινούμαστε στα πλαίσια των νόμων, στα μειονοτικά θέματα πάντα θα βγαίνουμε ενώπιον της δικαιοσύνης. Ο μοναδικός μας στόχος, όπως και κάθε πολίτη αυτής της χώρας, είναι να αντιμετωπίζονται οι βασικές ανάγκες του πολιτισμού μας (τουαλέτες, νερό και χώροι όπου θα μπορεί να καθίσει άνετα ο λαός), οι ανάγκες των παραδόσεών μας και των χώρων όπου πραγματοποιούνται οι πολιτιστικές μας εκδηλώσεις. Δυστυχώς, όπως γίνεται στο θέμα του ΣΕΤΣΕΚ έτσι και σε αρκετά άλλα πεδία σε τέτοιου είδους βασικές ανάγκες πάντα αντιμετωπίζουμε δυσκολίες. Αν θελήσουμε να δώσουμε ένα τελευταίο δείγμα έχουμε να πούμε ότι τελευταία, στο αίτημά μας προς τον δήμο Σουφλίου, στον οποίο και υπαγόμαστε, να βάλει κάδους σκουπιδιών στον χώρο όπου θα κάναμε μία σημαντική εκδήλωση της περιοχής που είναι το Κουρμπάνι Μουρσέλ (εκδήλωση τίμησης της μνήμης του Μουρσέλ Μπαλή) δεν πήραμε καμία απάντηση. Η αντιμετώπιση των βασικών αναγκών χιλιάδων ανθρώπων που συγκεντρώνονται για να γιορτάσουν τις πολιτιστικές τους εκδηλώσεις δεν θα πρέπει να είναι και τόσο δύσκολο ζήτημα. Κυρίως στην περιοχή του ΣΕΤΣΕΚ εδώ και ένα αιώνα γίνονται αγώνες πάλης και πολιτιστικές εκδηλώσεις αλλά, δυστυχώς, τον 21ο αιώνα που ζούμε με χίλιες και μία δυσκολίες και δικαστικές διαδικασίες καταφέραμε να τα φτάσουμε μόνο στην σημερινή κατάσταση. Μάλιστα. Και μην ξεπερνάτε χωρίς να κοιτάξετε τις εκδηλώσεις και τους χώρους των εκδηλώσεων που κάνει η πλειονότητα. Οι πέντε διαφορετικές δικαστικές διαδικασίες και τα δικηγορικά έξοδα είναι πολύ βαριά κυρίως για ένα μειονοτικό σύλλογο. Όταν στους ιστορικούς αγώνες πάλης του ΣΕΤΣΕΚ και τις πολιτιστικές εκδηλώσεις προστεθούν και τέτοιου είδους δαπάνες, τότε γίνονται αιτία να υπάρχει υλική και οικονομική κατάρρευση.
Ήδη η πολιτική που ασκείται επάνω στην μειονότητα αυτό στηρίζει. Για παράδειγμα, οι καταστάσεις που αντιμετώπισαν οι δύο μειονοτικές εφημερίδες και οι τοπικοί ραδιοσταθμοί είναι αρκετές και περισσεύουν για την περίπτωση. Και το πλέον ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι τα συνθήματα ισότητας των πολιτικών στην περίοδο των εκλογών.
Ο Πρόεδρος του Μειονοτικού Εκπαιδευτικού και Πολιτιστικού Συλλόγου του Σετσέκ, Αλή ΠΕΝΤΖΑΛ
